Spelling

Ik weet best goet hoe de Nederlantse spelling geregelt is. Na een interessante diskussie met een eks-kollega hep ik echter besloten me er niet aan te houden, maar een progressive, meer foneties gerichte spelling te hanteren. Die is natuurlik afhankelik van myn uitspraak en zou er by iemant anders anders uitzien. Dit is een bewuste keuze. Geïnteresseerden kunnen gaarne meer uitleg vragen.

Op school is de offisiële spelling verplicht en het is vanzelfsprekent dat ik me er daar wel aan hout. Aangezien ik wel eens leerlingen naar de voorkant van myn saait stuur, moet ik die dan ook in de offisiële spelling houden…

Het is wel een zoektocht, want nu krych je dat myn teksten moeilik te lezen zyn. Korrekt met k, dat lukt noch wel, maar vooral engelse leenwoorden (‘saait’, ‘fietbek’, …) zyn moeilik. Maar ook enkele nederlantse woorden!

Reinier Bosman was zo vriendelik me op het bestaan van VWS te wyzen. Hun ideeën sluiten heel erch aan by de myne. Ik ben me noch door de gits aan het werken, maar één probleem valt me alvast op: geen verschil tussen g en ch. Het is duidelik gebazeert op de noordelike variant van Algemeen Nederlants.

Beschouwingen

In het gedicht (Pastime) van C. B. Vaandrager komt ook interessante spelling voor:

(Pastime) De dag is zo om zeep. Ik zal niks doen. (Rekreatie rondt de dag af. Ontspanning kompleteert de terapie.) Zomerfeest: eigenlyk een soort ‘kermis’ vóór en dóór ‘eigen’ mensen. Ter afsluiting ontbreekt niet vaak een vuurwerk. De genezing van gestoord evenwicht. Niet nodig: wekker, door rammelend bestek versterkt, in diep bord. Zometeen verdiept, bewust, involved. Pakket-uitbreiding. Neem myn perzoontje nou: eigen stralen. En uithalen! Aangenaam: volop onderscheidingen en paravernalia. De lach: een gevoel van intenze scheiding, in het midden. Dag, dag. Bemodderd, oudbakken brood. Zwaan, neem aan. Eend, eet mee.

Hieruit kan je afleiden dat Vaandrager een echte Hollander is, voor wie het verschil tussen stemloze en stemhebbende medeklinkers verdwenen is. Ik zou in ieder geval wél ‘persoontje’, ‘parafernalia, ‘intense’ schryven, omdat ik die met een stemloze /s/ of /f/ uitspreek.

Deze manier van schryven geeft je dus een direktere bant met de schryver, het lezen wort persoonliker.

Uiteraart is het me wel duidelik dat dit ook nadelen heeft, voor tekstverwerking byvoorbeelt, zoeken in katalogi enz.

Meander

Hier een artikeltje dat ik schreef voor de Meander, ons schoolblat. (Voorlopege versie)